czwartek, 28 lipca 2011
To niesamowite, że styl literacki jest w stanie wywołać we mnie fizyczne mdłości. Chyba nawet nie o to chodzi, że książka zła, tylko język jakiś taki gęsty, poprzestawiany szyk i kolokwializmy, a treść nieadekwatnie nieambitna.Tak proszę państwa, na urlopie czytam sobie książki w sporych ilościach, od wojennego sience-fiction, przez klasykę po współczesne miłosne obyczajówki. Smakowite. Na podłodze piętrzy się sympatyczny stosik, ach Mamo jak dobrze, że porzuciłaś teatr i wylądowałaś w bibliotece, dzięki czemu od 5 roku życia jestem molem książkowym i nawet marzy mi się wydanie własnej powieści. Może z tej okazji nauczę się w końcu poprawnej interpunkcji? Czwarty dzień urlopu dobiega końca, sprawy pozałatwiane, walizki zaraz będą popakowane. I ruszamy. Rodzina mojego ukochanego zaprosiła nas, biedne młode prawie-narzeczeństwo, na wakacje. Będą wypady nad morze, rozmowy z Babcią-polonistką i Mamą- naukowcem, pyszne obiady oraz szalone wieczory.
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz