Dopiero co robiłam ten durny łańcuch na choinkę sklejając każdy pasek taśmą klejącą, dopiero co myślałam, że w święta odpocznę, dopiero co jechałam autobusem, a starsze panie opowiadały sobie o mieszance domestosa z inną substancją, która posłużyła komuś jako lek na przeziębienie w formie inhalacji (na wszelki wypadek napiszę: nie próbujcie). Tymczasem biegnę dalej. Na szczęście otulona w ukochany zapach, który znalazłam pod choinką. Cudownie być czasem księżniczką! Dziękuję Ci marcinowy Mikołaju. Pod choinką znalazłam również drewniany flet prosty, o którym bardzo marzyłam, na którym katuję teraz Prząśniczki oraz starą rosyjską pieśń, której tak naprawdę nie znam. Tym sposobem mam znowu 12 lat. Uczę się jeździć na łyżwach figurowych, gram na flecie, piszę powieść w zeszycie z pożółkłymi kartkami, uczestniczę w bitwach śnieżnych  i słucham poezji śpiewanej. Pozdrowienia z dziwnie zakrzywionej czasoprzestrzeni!