Mam dosyć myślenia o przyszłości. Boli mnie głowa od tych wszystkich planów, minusów, plusów, Warszaw, agroturystyk, Szwecji, Anglii, Torunia, nauczycielki, pisarki, tłumaczki, matki, żony i kochanki, wyimaginowanych światów i czasów, które nawet nie wiadomo czy nastaną.
Koniec. Z ulgą zanurzam się w teraźniejszości. Zamierzam zamknąć różne niedokończone sprawy i cieszyć się życiem, hip hip hurra!

W czasie tej choroby spędziłam tyle czasu przed komputerem, że chyba wypłyną mi oczy. Drugie tyle poświęciłam różnym poczytnym książkom, żeby sprawdzić czemu są takie poczytne. Wiem i nie wiem. Dom nad rozlewiskiem jest w porządku, Grochola chyba mniej.
Znalazłam  przepis na świąteczne pierniczki, które będziemy piec w niedzielę z Marcinem, jednocześnie doglądając siostrzeńca i pilnując, żeby mój dziki pies nie zjadł go (lub też pierników) z radości. Co nie zmienia faktu, że mój dziki pies jest psem najukochańszym.

Ponadto od kilku dni usiłuję zdrowo jeść. Zazwyczaj tylko wszystkich pouczam jak mają się odżywiać, a sama pochłaniam śmieciocukry i śmiercionośne oleje.Tym razem postanowiłam wspomóc mój ledwo żywy system immunologiczny i piję herbatki ziołowe, jem buraki, marchewkę, kaszę jaglaną, gryczaną, ryż i inne w tym klimacie. Fajowo!

A jutro PISZĘ.